Σουραύλι

Πνευστό όργανο της λαϊκής μουσικής που μοιάζει με τη [[φλογέρα|φλογέρα]]. Πρόκειται για έναν κυλινδρικό σωλήνα από καλάμι ή ξύλο, σε διάφορα μεγέθη, με ράμφος κομμένο λοξά στο μέρος που φυσάει ο εκτελεστής (σουραυλιέρης) κι αυτό αποτελεί την κυριότερη διαφορά του προς τη φλογέρα. Έχει συνήθως 6 τρύπες μπροστά και μια πίσω, για τον αντίχειρα. Κοντά στο πάνω άκρο υπάρχει σχισμή, που διευκολύνει την παραγωγή του ήχου. Το συναντάμε στα νησιά (αλλά και στη Β. Ελλάδα) με διάφορες ονομασίες: "θιαμπόλι", "μπαμπιόλι", "παδαύλι", "πιναύλικα", κ.λπ. Παίζει συνήθως "σόλο". Επίσης, σε ορισμένα νησιά παίζουν με διπλό σουραύλι, όπου το ένα καλάμι παίζει το σκοπό, ενώ το άλλο κρατάει το ίσον. H ειδική Δ. Μαζαράκη γράφει ότι στα σουραύλια ο σωλήνας-ηχείο παίζει ρόλο στη διαμόρφωση του ήχου από τη στιγμή που θα έρθει σε επαφή με τον αέρα της εκπνοής, δηλαδή αφού ο αέρας έχει περάσει μέσα από τον πόρο. Γι’ αυτό το μάκρος τους μετριέται από την έξοδο του πόρου κι έπειτα.

Πηγές

• Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001